Bu yıl 23 Nisan, koridorları hâlâ çığlık yankılarıyla inleyen iki okulun sessizliğinde karşılıyor bizi.
Önce Urfa’nın Siverek ilçesinde, 13 Nisan sabahı… Güneş, Ahmet Koyuncu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nin üzerine doğarken, hiçbir öğrenci o günün bir önceki günden farklı olacağını bilmiyordu. Derken, okulun eski öğrencisi 19 yaşındaki bir gencin elinde pompalı tüfekle içeri adım attığı an, zaman durdu. Koridorlarda çığlıklar yükseldi, sıraların altına saklanan küçücük bedenler titredi. 16 kişi yaralandı — öğrenciler, öğretmenler, bir polis memuru. O gün Siverek’te, bir okulun bahçesine düşen ilk yapraktı bu.
Ve daha acı bitmeden, ertesi gün, 14 Nisan öğle saatlerinde… Kahramanmaraş’ta, Ayser Çalık Ortaokulu’nun bahçesine bu kez ölüm indi. Saat 13.30’da, henüz dağılma vaktindeki sabahçı öğrencilerin sırt çantaları, o gün eve taşıyamadıkları en ağır yük oldu. 14 yaşındaki bir çocuğun ellerinden fırlayan kurşunlar, 8 çocuğun hayallerini paramparça etti, bir öğretmenin “gelecek nesiller” diye başlayan cümlesini ortada kesti.
Matematik öğretmeni Ayla Kara, 56 yaşında, kendini öğrencilerine siper eden fedakar bir yürekti. Öğrencileri Furkan Bala, Bayram Nabi Şişik, Belinay Poryaz, Zeynep Kılıç, Şuranur Sevgi Kazıcı, Mustafa Aslan… ve henüz adlarını sayamadıklarımız. Onlar, sıralarında birer not defteri bırakarak gittiler. Kimisinin defterinde “yarınki sınav” yazıyordu, kimisinde “arkadaşıma verilecek bir mektup”.
İki gün. İki kent. İki okul. Ve tarifsiz bir acı.
Şimdi 23 Nisan geliyor. Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı. Ama bu kez süslenmiş sınıflarda değil, sessizlikle örülü yüreklerde kutlayacağız.
Bu bayram, Siverek’te silah sesleriyle yarıda kalan dersin tamamlanması için. Kahramanmaraş’ta o minik bedenlerin taşıyamadığı hayallerin, dünyanın dört bir yanından gelen çocukların ellerinde yeniden canlanması için.
Bu bayram bir sözdür: Artık hiçbir okulun koridorları, hiçbir çocuğun gözleri bu kadar erken kararmayacak. Ulus olarak, egemenliğimizin en kıymetli hazinesinin çocuklar olduğunu haykıracağız.
Dünya çocuklarıyla birlikte, aynı gökyüzüne bakacağız. Farklı dillerde aynı şarkıyı mırıldanacağız. Çünkü biliyoruz ki, her bir çocuk bir umuttur. Ve bir umut, en derin yarayı saracak kadar güçlüdür.
Onlar gitti. Ama onların açtığı yolda, onların bıraktığı ışıkla yürüyeceğiz.
Bayramınız kutlu olsun küçük kahramanlar. Nerede olursanız olun, şimdi hep birlikte, aynı nefesle diyoruz ki:
Egemenlik kayıtsız şartsız çocuklarındır. Ve hiçbir kurşun, hiçbir nefret, bir çocuğun bayramını çalamaz.
Not: Bu metin, 13 Nisan 2026’da Şanlıurfa Siverek Ahmet Koyuncu Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi’nde 16 kişinin yaralandığı saldırı ile 14 Nisan 2026’da Kahramanmaraş Ayser Çalık Ortaokulu’nda 9 kişinin hayatını kaybettiği saldırının ardından, kaybettiğimiz çocuklarımızın ve öğretmenimizin anısını yaşatmak ve 23 Nisan’ın anlamını bu acılar ışığında yeniden hatırlamak için kaleme alınmıştır.
Yorumlar
Kalan Karakter: